Spullen waar we toen over twijfelden of ze weg mochten stopten we toen in een zolderkast en deze weggestopte spullen hebben we nu weer in onze handen gehad. Weer werd er veel weggedaan naar familie, vrienden, grof vuil en natuurlijk de tweedehands winkel.
Bij het opruimen komt het verschil tussen beide zonen duidelijk naar voren. De ene heeft helemaal niets met de spullen, gooit het liefst alles weg en de ander heeft bij alles wel een verhaal . Dan krijgen spullen opeens een emotionele lading en kan het niet weggedaan worden.
Gelukkig mochten er veel spullen toch nog weg en wonen we nu niet helemaal tussen de schoonmoederspullen. De bimbamklok is wel tijdelijk bij ons in huis opgenomen totdat hij verhuist naar België . Daar wacht een familielid op deze nostalgische pendule. Ieder kwartier laat hij van zich horen. Handig om te weten dat er weer een kwartier om is, maar heel vervelend als je tv zit te kijken en net de clou mist door dat gebimbam. Met het gevolg dat hij nu gedempt wordt door een doekje tussen de hamertjes en het beslag.
Ik vind heel erg voor de klok dat hij beperkt wordt in zijn bimbamvrijheid. Dat zijn hamertjes beteugeld worden en zijn uiting van kwartieren ingetoomd worden.
Het is straks een bimbamvluchteling in belgie. Ik hoop dat hij een verblijfsvergunning krijgt.
Het is straks een bimbamvluchteling in belgie. Ik hoop dat hij een verblijfsvergunning krijgt.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten