zaterdag 9 november 2013

ziek


Ik had bij u aan uw bed gezeten en u keek me aan met een blik die zo leeg was dat ik hem zelf in heb kunnen vullen.
We hielden elkaars hand vast en ik dacht; u weet precies wat ik denk en u weet wat ik weet. En ik voel wat u voelt en weet wat u weet.
Ik weet zeker dat u iets doorkrijgt van hoe uw kinderen over u denken.
Het liefst zou ik willen dat dat niet zo was.
Want u komt er bij hun niet zo goed uit.
U had het goed met ze voor maar u had ook uw beperkingen.
Met onze handen maakten we elkaar elkaars zielsverwanten. 
Ik voelde heel veel verdriet en zag tranen in uw ogen. 
Ik deed een hand op uw hoofd en u sloot uw ogen. 
Het was zo triest om u zo als een hoopje mens te zien liggen.
Dit heeft u echt niet zo gewild.
U was de laatste tijd veel ziek en moe .
U viel in slaap en stilletjes sloop ik weg. Onderweg kwam ik de verzorgende tegen en schoot ik vol toen ik wat wilde zeggen.
Ik ging met tranen over mijn wangen de deur uit.
Toen ik op de fiets zat heb ik al onze tranen van me wangen af laten druipen.
Mijn tranen waren ook uw tranen en ze vielen in een vrije val en werden beschenen door de herfstzon.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten